تنهایی....

 





ما به دنیا امده ایم...

اما دنیا به ما نیامد....




جلوتر نيا!

خاکستر مي شوي.

اينجا دلي را سوزانده اند...




هنگاميکه متولد شدم به قدري متعجب شدم که يک سال و نيم حرف نزدم !



آنقــدر مرا سرد کرد

از خودش .. از عشق ..کــه حالا بــه جاي دلبستن يخ بسته ام

آهاي !!! روي احساسم پا نگذاريــد ..ليز مي‌‌خوريــد.




خدايا…
در انجماد نگاه هاي سرد اين مردم… دلم براي ” جهنمت ” تنگ شده است.




من دير زمانيست ،

خدا را در آغوش فشرده ام !

من سال ها

در بهشت مي زيسته ام

بي ترديد ، بي دلهره ، بي عذاب ِ کارهاي نکرده

من سال هاست که ديگر ...

به گناه اعتقادي ندارم !!!